Nowa Rzeczywistość: Opowiadanie II

Rozdział Drugi~
Obudziłam się, a koło mojego zachwytu ujrzałam Kastiela, który wpatrywał się we mnie jak zaczarowany, jak zobaczył że się obudziłam, od razu powiedział.
- Jak się spało księżniczko? - Powiedział z lekkim śmiechem.
- Dobrze, tylko szyja mnie boli, zbyt kościsty jesteś.
- Bynajmniej nie wyglądam chucherek, jak pan Srajtaśma.
- Mówisz o Natanielu? nie zbyt celny, ale już wargę rozciął w pierwszym dniu szkoły.
- Mam zezwolenie na zabicie?
- Oczywiście, znaczy Nie, nie..
- Nie martw się nie zrobię mu nic, na razie- Szepnął mi do ucha.
A on, przybliżył się do mnie i patrzył prosto w oczy, i powiedział.
- Księżniczko, jesteś moja.
I musnął moje wargi i po prostu wyszedł z domu.

Boże, o co mu chodziło z tym '' Jesteś Moja '' ? zaczynam się go bać, ale coś mnie do niego ciągnie, nie wiem zupełnie co.

Poszłam zrobić śniadanie, oczywiście musiałam wywalić patelnię na podłogę, zjadłam szybciutko i poszłam się ubrać, uczesałam włosy na prosto, bo tak było mi najlepiej.

Wyszłam z domu, i przewrotem zamknęłam drzwi, wybrałam się do sklepu odzieżowego i nagle na kogoś wpadłam, oczywiście..

-Uważaj jak Chodzisz!

-Przepraszam, nie wdziałam cię.

-Nic się nie stało, Rozalia jestem, Roza.

- Kriss, miło mi..Rozalio.

- I teraz pytanie do ciebie, może byś chciała przyjść na Imprezę u Lysandra?

- No nie wiem..- Powiedziałam niepewnie.
- No nie marudź! Obiecaj mi że przyjdziesz.
- No dobra dobra.

I poszłam na te zakupy, kupiłam granatowe buty na koturnie, dość krótką spódniczkę, długie rajstopy w kratkę, i dresową kurtkę.

Podeszłam do kasy i sprzedawczyni wyliczyła mi 250 $, na szczęście zostało mi jeszcze 500$..

Wyszłam ze sklepu, i nagle jakiś wysoki chłopak chwycił mnie z ramię.
Był dość wysoki, spodnie moro i dosyć umięśniony.
i Nagle powiedział.

- Kriss! i przytulił się do mnie.

- Przepraszam, może się pan pomylił, ale ja pana nie znam.. - Powiedziałam lekko przerażona.

- Nie pamiętasz mnie, to ci przypomnę. - Powiedział z Uśmiechem i wyciągnął ze spodni zdjęcie.

- Masz. Podał mi zdjęcie a ja przyjrzałam się mu bardzo uważnie.. czyżby to..

- Ken! - Tym razem ja, uwiesiłam mu się na szyi.

- Jednak pamiętasz.

- Jakbym mogła zapomnieć, odkąd ty wyjechałeś do szkoły wojskowej..

- Widzisz, teraz właśnie wczoraj wróciłem z tej szkoły. - Popatrzył mi w oczy i odgarnął włosy z policzka.

- A ty, teraz gdzie będziesz mieszkać?

- Na Rutkowej 87.

- To nie daleko mojej!

- Fajnie, a teraz muszę już lecieć pomóc ojcu.

- Dobra cześć Ken! - Przytuliłam się do niego, a on mnie pocałował w policzek.

I poszłam do domu.

Ubrałam te buty na koturnie, i to wszystko co kupiłam. i poszłam na tą imprezę.

Ku zdumieniu moich oczu, otworzył mi wysoki, białowłosy chłopak w stylu wiktoriańskim, i miał hetero chromie taką samą jak ja!
- Pan Lysander? - Powiedziałam słodko.

- Tak, a ty..?

- Kriss Miło. - A on, pocałował moją dłoń, cóż za maniery!

- Wejdź śmiało.

Ujrzałam ogromny dom, oczywiście w stylu wiktoriańskim, tęntnacą ludźmi, ujrzałam Rozalie, gadającą z jakimś chłopakiem, więc nie przeszkadzałam.

Było takie losowanie, i wypadło moje imię, chodziło o to w tym, że musisz zaśpiewać daną piosenkę.

Weszłam tam z oporem przy małej pomocy Rozalii.
( Proszę włączyć daną piosenkę, żeby było realistyczniej!https://www.youtube.com/watch?v=rtOvBOTyX00)

Zaczęłam śpiewać.

Heart beats fast colors and promises
How to be brave how can I love when I'm afraid to fall
But watching you stand alone
All of my doubt suddenly goes away somehow
One step closer