III Opowiadanie

Obudziłam się pod kocem, z lewej leżał Kastiel-. Normalka.
Lecz po prawej, Lysander?
Wszyscy spali, tylko ja wstałam, oczywiście wstałam, - Prawie gleba i Kac Vegas.
I wzięłam się za śniadanie, upiekłam im naleśniki, oczywiście z Nutellą, a tu potem wstał Lysander.
- Przysiądź się do stołu, naleśniki. Podałam mu jedzenie, i zaczęłam sparzyć nowe, jak prawdziwy Kuch Mistrz!

- Widzę, że gotowanie nieźle ci idzie. - Wpatrywał się we mnie Lysander.-

- Dzięki, mieszkam sama, więc wiesz, muszę sobie radzić.

- Mieszkasz sama, a gdzie są twoi rodzice? - Zapytał jak zwykle, z troską w głosie.

- Wyjechali za granicę, zostawili mnie samą.

- I jak sobie radzisz?

- Zasypujesz mnie milionowi pytań, Dobrze. - Powiedziałam ze śmiechem.
- Dobra, Dobra.

I wstał Kastiel.

- Widzę że dzienne pogaduszki, co? Lys, ona jest moja.
- Kastiel, proszę idź się ubierz, twoja koszulka jest na Żyrandolu.
- I nie jestem twoja.
- Dobra dobra, bo się zmęczysz.
- Lys, ja idę do sklepu, weź go popilnuj, jeszcze zrobi coś głupiego.

Jak tak powiedziałam, tak zrobił.

Wow, pani świata.
Usłyszałam głos Kastiela:

- Kup jeszcze piwo.

- Nie za dużo wypiłeś?

- No proszęęę.

- Dobra, tylko spokój ma być.

I poszłam do tej apteki, po te tabletki,

I kupiłam te piwo, musiałam pokazać dowód, a jak.

Zapłaciłam i wyszłam na ulicę, ktoś mnie złapał za ramię, i przycisnął do po bliskiego auta.

Był to wysoki, łysy facet, też umięśniony.

- No cześć Mała..

- Cześć i Pa! - Kopnęłam go w kroczę, i uciekłam.

Wpadłam do domu Lysandra jak oparzona.

- Co się stało? Wbiegłaś do domu, jakby cię ktoś gonił.
- Po prostu, jakiś facet mnie zaczepił i przycisnął do auta.
- Powiedziałam ironicznie.

- Nic ci się nie stało?

Właśnie nie było dobrze, rozcięłam sobie rękę, z której krew spływała krew, oczywiście Lysiek, jak oparzony, wyjął bandaż.

- Nic ci naprawdę nie jest? Jesteś blada.

Zakończył te bawienie się moją ręką, i posadził mnie na kanapie, a potem z łazienki wyszedł Kastiel.

- Co się stało? na ręku, masz jakiś bandaż i cały przemoczony krwią, - Powiedział z troską w głosie.

Już nic nie pamiętałam, zemdlałam.